ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

??????? #حماسه شگرف آزادسازی خرمشهر، پیروزی سروقامتانی را پدید آورد که با فتح آفرینی خود، نهایت ایثار، اوج مظلومیت، انتهای پاک بازی و منتهای توکل را رقم زدند. خرمشهر برای ملت ما تنها یک شهر نیست، بلکه تاریخ گویای پایداری، ایثار و جاودانگی انقلاب است. آه این کشف جاودان خونین شهر را با کدام زبان باید سرود؟

بگذار جهان بداند بر این قوم قهرمان چه گذشته است

بر خرمشهر که درود عشق، هزاران بار بر خاک مقدس و پاکش باد سالروز آزاد سازی خرمشهر گرامی باشد.

آزادی قدس خون بهایت

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ «ن وَالْقَلَمِ وَ مَا یسْطُرُونَ؛ ن، سوگند به قلم و آنچه مینویسند»(قلم:1)

آری سوگند به قلم و آنچه می نویسند از عبرت های تاریخ بشر از هدایت ها و گمراهی ها از ظلم و غارت ها از صلح و جنگ از رعایت ارزش های انسانی و زیر پا نهادن آن.
ای آفریننده و ای هدایت کننده قلب ها و عقل ها ! مگر تو ما انسانها را خلق نکرده بودی که خلیفه الله باشیم؟مگر تو ارزش های انسانی را در وجود ما به ودیعه ننهاده بودی که یکدیگر را در رسیدن به کمال و قرب الهی یاری نمایم؟ مگرپیمان اَلست نگرفته بودی که به عهد خویش وفادار بمانیم؟ پس چرا به پیمان و عهد خویش وفادار نماندیم؟ و دیو راهزن جاده عقل، عقل ها را به غارت برده و سرگردان در جاده های گمراهی رها کرده است.
انسانها بر انسانهای دیگر مسلط شده اند. قوانینی ساخته و آن را براساس اصول و ارزش های انسانی می دانند و همچنان در پی گمراهی انسانهای مظلوم، به ستم کشیدن، بردگی، تجزیه و تحلیل شهرهای آنها و اکنون نیز در پی معامله قرن می باشند و با این ستم ها و بردگی ها خود و قوانینشان را وسیله نجات و هدایت بشر می دانند. حقوق و قوانینی که جوابی قاطع بر ناملایمات و خونریزیها ندارد و نقض کننده حقوق بشری می باشد نه تنها نجات دهنده و هدایت کننده نیست بلکه هلاک کننده است.
کاش! بشر سرگردان در پشت دیوار طبیعت مادی به نقص، ضعف، ناتوانی حقوق و قوانین خود پی ببرد و پیمان اَلست خویش را دوباره زنده نماید و تنها ره به سوی آفریننده حقیقی پوید تا از سرگردانی های گمراه و هلاک کننده رهایی یابد به کمال و قرب الهی دست یابد؛ چرا که تاکنون قوانین خود ساخته اش نتوانسته است دردی از دردهای او را درمان نماید و چه بسا بر آن افزوده است.

بازنویسی معراج السعاده

توجه به سلامتی جسم غفلت از سلامتی روح

تعجب می کنم از گروهی که شب و روز خود را تنها صرف محافظت از جسم نابود شونده می کنند و صبح و شام در از بین بردن بیماریهای جسمانی سعی و تلاش دارند و سخنان پرشکان را اطاعت می نمایند و داروهای بدمزه را می خورند، حتی کوچکترین دستوری که به آنها بدهد .اما سر از اطاعت پزشک الهی در تهیه ملکات فاضله با تکرار اعمال سعادت دائمی و حیات ابدی می پیچند و درمان نفس را آسان و کوچک می دانند. هنگامی که پرده غفلت کنار رود و بیماری های نفس خود را ببینند و دسترسی به داروئی نداشته باشند در این هنگام فریاد از درون ایشان بلند می شود.