جمعه روز عبادت و آرامش است روزی است که در آن انسان ارتباط با خالق خویش را دوچندان می نماید و گرد و غبار غفلت را از قلب خود می زداید تا انوار الهی بر روح و جانش جاری شود و شایسته کمال و مغفرت گردد.
خدای من ! این من هستم بنده تو همان که نبودم و تو مرا از کتم عدم به وجود آوردی همان مو جود بی ارزشی که تو مرا ارزش دادی و آنگاه مقام خلیفه الهی را برایم برگزیدی و تو بر خود بالیدی به خاطر این آفرینشت و خلقتت و به خودت «فَتَبَارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ ؛ پس بزرگ است خدایی که بهترین آفرینندگان است!» گفتی تو خوب می دانستی که هدف و حکمتت از این خلقت چه بود، اما من ندانسته خلقتم را فراموش کردم ، و از تو دور و دورتر شدم آنگاه که احساس تنهایی کردم و کسی نبود گفتی بیا من در کنارت هستم اما من ندایت را نشنیدم و باز هم فراموشت کردم ،اما اکنون آمده ام مثل همان کودک تنها و پشیمان و راه گم کرده می خواهم در زیر چتر محبتت نفس بکشم و دوباره دستان پر مهرت را بر سرم کشی لبخند رضایتت بر قلبم نقش بندد و آنگاه مرا لبریز از عشق به خود نمایی ……..« إلهی وَ ربَّی مَن لی غَیُرک أسئلَهُ کَشَفَ ضُری وَ نَظَرَ فی أمری.
تابستان با همه زیبایی هایش رو به پایان است و فصل خش برگها در زیر پاهای انتظار نزدیک است.
خدایا یاری نما بی یاری تو ما نمی توانیم حتی یک قدم برداریم
کاش برسد مولای ما
زمان چه تند تند می گذرد و ما را به سوی فرداهای نامشخص می برد.
کاش فردا را بسازیم و لحظه حال را خراب نکنیم.
امروز هم یکی دیگر از روزهای خوب خداست که دوباره زندگی جربان یافت، خورشید مهربانی طلوع کرد و پرندگان نغمه دوستی سردادند