ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

 امام خمینی (ره):

شهادت درراه خداوند زندگى افتخارآميز ابدى و چراغ هدايت براى ملت‌هاست. ملت‌هاى مسلمان بايد از فداكارى مجاهدين ما در راه استقلال و آزادى و اهداف مقدسه اسلام بزرگ الگو بگيرند؛ و با پيوستن به هم سد استعمار و استثمار را بشكنند، و پيش‏ به سوى آزادگى و زندگى انسانى بروند.
#امام_خمینی
#مکتب_امام
صحيفه امام، ج‏10، ص420 | 11 آبان 1358

حضرت آیت الله بهجت قدس سره:

سعدی می‌گوید:

بنی‌آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار

مرحوم حاج شیخ عباس قمی در سفینة‌البحار روایتی نقل می‌فرماید که گویا این شعر اقتباس از آن است.

اگر کسی در امثال و حِکم و اشعار تتبع کند، می‌تواند مجموعه بزرگی از آثار جمع‌آوری نماید.

در روایت این مضمون آمده است که: گاهی مؤمن به غصه و اندوه مبتلا می‌شود و سبب آن را نمی‌داند. سبب آن ابتلا مؤمن دیگری است به بلایی در اقصی نقطه‌های عالم. و گاهی رفع بلا از او، موجب شادی مؤمنین دیگر است. و گاهی یک مؤمن موجب رحمت و برکات برای مؤمنین دیگر می‌شود.

آیا با این همه بلاها که برای مسلمانان به‌خصوص برای شیعه وارد می‌شود، ما نباید هیچ غم و اندوه داشته باشیم؟ آیا باید بی‌تفاوت باشیم؟! یا باید حال ما در نگرانی و ناراحتی مثل این باشد که بلا بر سر خود ما می‌بارد؟!

 در محضر بهجت، ج۲، ص۳۰۰

 از حضرت آیت‌الله بهجت (قدس‌سره)

سؤال: شرکت در عزاداری، به‌طوری‌که نتوانیم نماز را در اوّل وقت بخوانیم، چه حکمی دارد؟

جواب: منافاتی ندارد و نماز در اوّل وقت را در اولویت قرار دهید.

وصف جوانمردی فرمانده گردان شهادت: یک روز سوار بر یک ماشین لَندوِر، داشتیم به طرف مهران می رفتیم. کنار جاده، دیدم یک نفر لنگان لنگان در حال حرکت است. رفتم به طرفش دیدم جواد صّراف است! داشت به زحمت در کنار جاده را می رفت. تا او را دیدم، گفتم: آقا جواد، کجا می روی؟

گفت: وقتی که مجروح شدم، مرا به بیمارستان ایلام بردند. دکترها گفتند: باید بستری شوی، ولی من دیدم که گردانم در خط است و این انصاف نیست من در بیمارستان استراحت کنم و نیروهای من در خط بجنگند و آنها را تنها بگذارم.

این بود که از بیمارستان جیم زدم و حالا هم که می بینی دارم می روم سمت خط.

راوی: آقای گودرزی همرزم شهید منبع: زندگی به سبک شهدا، مهدی نقدی، ص85.

خداوند در جهان هستی آنچه را که اراده اش به آن تعلق گرفت، بر اساس حکمت و هدف خویش بیافرید.

ای مفضل! در آفرینش حکیمانه و مصالح این حیوانات سه گانه(انسان، چهارپایان و مرغان) تأمل و اندیشه کن. هر کدام را به گونه ای آفریده که به مصلحت آنهاست. از آنجا که انسان هوش و اندیشه دارد و می تواند به کارهایی چون ساخت، بازرگانی، زرگری، خیاطی، و دیگر کارها بپردازد، برای او دستهایی بزرگ و انگشتانی قوی و مناسب آفریده شده تا بتواند اشیاء را بگیرد و به این حرفه ها بپردازد.

منبع: توحید مفضل، ص90

احمد سال 1347 در خانواده ای مؤمن در روستای مشکان چشم بر دنیای خاکی گشود. با اولین گریه او بذر شادی و طراوت در محیط خانه پراکنده شد. لحظات زیبای کودکی را در دامن مادر سپری کرد. شش ساله بود که راهی مدرسه شد و دوره ابتدایی را در دبستان شهید آیت مشکان پشت سر گذاشت. سپس سال اول راهنمایی را در مدرسه ابوریحان بیرونی به پایان رساند. برای کاستن بار سنگین تأمین معاش خانواده از دوش پدر، ترک تحصیل کرده و به امور کشاورزی به کمک او شتافت. وقتی بی حیایی دشمن را در دریدن عفت گروهی از مردم مرزنشین را دید، تصمیم به رفتن و جنگیدن با دشمن گرفت. با شور و عشق خاصی به سراغ پدر و مادر رفت و با اصرار فراوان آنها را برای اعزام خود آماده نمود. 20/8/1361 همراه با بسیجیان قهرمان از خطبه سبز نی ریز عازم میادین نبرد گردید. در منطقه عملیاتی دهلران رو در روی دشمن نابکار ایستاد. ایمان قوی در احترام به حقوق دیگران، او را در مبارزه با دشمن مصمم تر کرده بود. سرانجام در تاریخ 3/11 1361 در منطقه عملیاتی چلات، لباس سرخ دادمادی را به تن کرد و عروس زیبای شهادت را در آغوش کشید. پیکر مطهرش در گلزار شهدای مشکان به خاک سپرده شد است.

شادی روح امام و شهدا و شهید فوق صلوات.

منبع: مهین مهرورزان، غلامرضا، شعبانپور، ص386.