ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

خداوند تبارک و تعالی آنگاه که انسان را آفرید برای او اعضایی  قرار داد و برای هر کدام از اعضا منافع به گونه ای که حکمتش اقتضا کرده باشد، هر چیزی را بر اساس مصلحت تدبیر نماید. حتی آب دهان که گاهی او قات با خود فکر می کنیم این آب دهان برای چیست . امام صادق به خوبی برای مفضل این واقعیت را آشکار می نماید.

درباره آب دهان و مصالح آن بیندیش. خدای جلّ علا چنان تدبیر نمود که این آب همواره به سوی دهان سرازیر باشد تا کام و گلو را تر نگاه دارد و خشک نشود. اگر این جایه ها نا مرطوب بمانند هر آینه آدمی هلاک می شود؛ زیرا آبی در دهان نمی ماند که انسان با آن آب، غذای خشک را نرم گرداند و فرو برد [بسیار دیده شده که غذایی، خشک آدمی را هلاک کرده است] . بدان که این رطوبت در حکم مرکب راهوار غذاست[و آن را به معده می رساند]نیز این تری به صفرا[و یا سوداء]  می رسد و این کاملا به سود انسان است و اگر صفرا خشک شود آدمی در هلاکت می افتد.

منبع: توحید مفضل، ص68.