ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

« وَ لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون؛ مپندارید آنها که در راه خدا کشته شده اند،؛ مردگاند، بلکه آنها زنده اند و نزد پروردگارشان روزی می خورند.»(سوره آل عمران، آیه 169)

تولد: 1347  شهادت 29/10/1365 عملیات کربلای پنج منطقه شلمچه، مکان دفن: گلزار شهدای مشکان

خصوصیات اخلاقی: اخلاق نیکو، خوش رو، اهل احترام به بزرگترها، به جا آوردن حق پدر و مادر

من در حالی این وصیتنامه را می نویسم که در برابر مسجد امام زمان(عج) ایستاده ام. این وصیتانامه را شروع به نوشتن می کنم. این وصیتنامه را می نویسم و با امام زمان(عج) روبرو می شوم. سلام. سلام گرمی از میان غرش توپ و تانک، سلامی از میان ترکش خمپاره، سلامی گرم و پر محبت، سلامی گرم از میان قلبهای پاک، صاف، صادق و جانهای بر کف نهاده جوانان و رزمندگان سلام بر مردم همیشه در صحنه. سلام بر مردم همیشه بیدار و خنثی کننده نیرنگ منافقان و کفار و مشرکین، سلام بر مردم همیشه بیاد رزمندگان جبههای حق علیه باطل و ما از خدا خواهانیم، به سوی او بازگشت کنیم.

سلام بر مهدی(عج) رهایی بخش محرومان. سلام بر نماینده[حضرت ] مهدی(عج) امام خمینی(ره)، رهبر کبیرمان، پدر دذلسوز بیچارگان. سلام بر شهیدان. ادامه دهندگان راه حسین(ع) . سلام بر پدر و مادر مهربلان که عمری برایم زحمت کشیده اند و مرا نیکو تربیت کردند. پدر تو میدانی که خون شهید درخت تنومند اسلام را آبیاری می کند و من می خواهم اگر خدای متعال قبول کند، خون  خود را به پای این درخت که می رود جهانگیر شود . بریزم.

آرزو دارم حسین جان کربلایت را ببینم                       قتلگاه جانفزای پر بلایت را ببینم

آرزو دارم گوشه بیت الحزانت را ببینم                          جایگاه اکبر گلگون قبایت را ببینم

آرزو دارم حسین جان در کنار خیمه هایت                    حجله گاه قاسم نو کدخدایت را ببینم.

منبع: مهین مهرورزان، غلامرضا شعبانپور، ص435.