ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

بسم الله الرحمن الرحیم

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ؛ و براي کساني که ايمان آوردند و اعمال شايسته انجام دادند، باغهايي از بهشت است که نهرها زير درختانش جاري است؛ و اين نجات و پيروزي بزرگ است!»(11)

  «إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ؛ گرفتن قهرآميز و مجازات پروردگارت به يقين بسيار شديد است!»(12)

  «إِنَّهُ هُوَ يبْدِئُ وَيعِيدُ؛ اوست که آفرينش را آغاز مي‌کند و بازمي‌گردان.»(13)  «وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ؛ و او آمرزنده و دوستدار (مؤمنان) است.»(14) «  ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ؛ صاحب عرش و داراي مجد و عظمت است.»(15) « فَعَّالٌ لِمَا يرِيدُ؛ و آنچه را مي‌خواهد انجام مي‌دهد!»(16)«  هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ؛ آيا داستان لشکرها به تو رسيده است.»(17)

نکته ها:

*«رجع» به معنای باران است، شاید به خاطر رجوع بخار آب به زمین به صورت باران.

*«صَدع» به معنای شکافته شدن زمین برای رویش گیاهان است.«هَزل« به معنای سخن بی محتوا است.«کید» یعنی طرح و نقشه مخفیانه و غافلگیرانه .

«مَهّل» و «أمهِل» به یک معنا هستند وبرای تأکید دو قالب آمده اند. هر دو به معنای مهلت دادن است.«رویدا» به معنای مهلت اندک است.

*آسمان و زمین برای تولید گیاه، نظیر پدر و مادر برای تولد انسان هستند.

*نزول باران و آمادگی زمین بستری برای رشد گیاهان است. نزول قرآن و آمادگی انسان نیز زمینه برای رشد انسان هاست. نام قرآن در کنار نام باران آمده است.

*برای زدودن شک هم باید منطقی سخن گفت و هم قاطع .سوگندهای پی درپی خداوند برای رفع هر گونه شک و تردید از مخالفان و تقویت اعتقاد و باور مؤمنان است.

*لقول الفصل » به جای «لقول فاصل»یعنی قرآن، سراسر فصل است و میان حق و باطل فاصله می اندازد.

نظیر اینکه می گوییم فلانی شکر است، یعنی یک پارچه شیرینی است.

*پیامبر اکرم(ص) فرمودند: به زودی فتنه ها در میان شما ظاهر خواهد شد. پرسیدند راه نجات چیست؟ فرمود: «کتاب الله فیه نبأ من قبلکم و خبر ما بعدکم و حکم ما بینکم هو الفصل» قرآن که اخبار پیشینیان و آیندگان و داوری شما در آن است. آن کلامی است که حق را از باطل جدا می کند. در ادامه فرمودند: «و من ابتغی الهدی فی غیره اضلّه الله»هرکس هدایت را در غیر قرآن جستجو کند، خداوند او را گمراه می کند.(تفسیر نمونه)

تفسیر نور حجت الاسلام قرائتی، ج10، جزء 30، ص445

امام علی علیه السلام :

ما المَغرورُ الَّذي ظَفِرَ مِنَ الدُّنيا بِأَعلى هِمَّتِهِ ، كَالآخَرِ الَّذي ظَفِرَ مِنَ الآخِرَةِ بِأَدنى سُهمَتِهِ .
فريب [ـِ دنيا] خورده اى كه از دنيا به بالاترين خواست خويش رسيده ، همانند كسى نيست كه از آخرت به كمترين بهره خويش دست يافته است .
نهج البلاغة : الحكمة ۳۷۰

حسین روی فرش چهار خانه ای گوشه اتاق نشست؛ زانوی غم بغل گرفته بود و می نالید. فکرفرداهایی که علی نباشد، امانش را بریده بود. هر لحظه جنازه بی گناه فرزندش علی، جلوی چشمانش می آمد؛ او را آشفته می کرد و استرس را به جانش می انداخت.

اشک هایش هر روز سرازیر بود و کم مانده بود؛ سیلی شود و تمام بی رحمی ها و بدی‌ها‌ی زمانه را نابود کند.

حسین و زهرا به سراغ علی در بیمارستان رفتند. علی کوچولوی مظلوم و بی گناهشان در تخت بیمارستان مدهوش افتاده بود؛ آنها برای هزینه عمل جراحی علی، به همه جا برای کمک رفته بودند؛ اما خبری از کمک نبود؛ هرکسی آنها را به دیگری حواله می داد. نفس هایشان در گلو حبس شده بود و چشمهای خسته آن ها، به انتظار لحظه ای خواب زمان را پشت سر می گذاشت.

تا اینکه آنها با چشمانی گریان و امیدوار به سراغ رئیس بیمارستان رفتند؛ از او خواستند فرزندشان را جراحی کند و در فرصتی مناسب هزینه را پرداخت نمایند، اما او قبول نکرد.

مستأصل، نگران، با دلی شکسته و چشمانی بارانی، اتاق رئیس را ترک کردند و در دل او را نفرین کردند.

زهرا و حسین با هزار امید و آرزو، مقداری از وسایل خانه را فروختند؛ اما هنوز هزینه کم داشتند ، نالان شدند. دکترها از علی قطع امید کرده بودند و به پدر و مادرش گفتند: «اگر به هوش بیاید ، یک یا دو روز بیشتر زنده نمی ماند.»

آنها نگران بودند و فکرش را نمی کردند که به همین راحتی؛ علی کوچولویشان را از دست بدهند، خدا خدا می کردند و به امام زمان(عج) استغاثه می کردند فرجی شود اما خبری نمی شد.

گریه امانشان را بریده بود ، زمانی که علی باصدای نازک و بی رمقش مادر می گفت، جگر مادرش آتش می گرفت؛ اما کاری نمی توانست انجام دهد. در همین حین ناگهان علی بیهوش شد.

جیغ و فریاد مادر علی بلند شد، پرستارها نگران به اتاق علی دویدند ، دستگاه اکسیژن و شوک را به او وصل کردند ، تا به هوش آید. پرستاری به او گفت: «خانم زمان زیادی ندارین، کاری بکنین.»

زهرا با چشمانی بارانی و ناراحت گفت: «چه کار کنم تمام هزینه بیمارستان را ندارم.»

زهرا گریان اتاق را ترک کرد و به سمت نمازخانه رفت؛ با استغاثه و زاری از امام زمان(عج) خواست به آنها کمک کند. در این هنگام خانمی کمی آن طرف تر در حال نماز و دعا بود؛ که در بین نماز، متوجه هق هق صدای زهرا شد و به سویش رفت؛ با دلداری او را آرام کرد و قضیه را از او جویا شد، با شنیدن حرف های زهرا گفت: « من هزینه عمل جراحی علی کوچولوی شما را قبول می کنم مشکلی نیست.»

زهرا چشمانش از خوشحالی درخشید؛ و دهانش از تعجب باز ماند. زهرا که انتظار چنین چیزی را نداشت، از خوشحالی به سجده شکر رفت؛ از آن خانم تشکر کرد و هر دو به سوی اتاق علی شتافتند تا او را برای عمل جراحی آماده کنند.

حضرت مهدی(عج) فرمود:
«فَاِنّا یحیطُ عِلمُنا بِأَنبائِکُم و لایعزُبُ عَنّا شَیءٌ مِن اَخبارکُم؛ ما از اوضاع شما کاملاً باخبریم و هیچ چیز از احوال شما بر ما پوشیده نیست. »
«بحار، ج ٥٣، ص ١٧٥»

امام علی علیه السلام :

كُن عَفُوّا في قُدرَتِكَ، جَوادا في عُسرَتِكَ، مُؤثِرا مَعَ فاقَتِكَ؛ يَكمُل لَكَ الفَضلُ .
در هنگامى كه قدرت دارى، باگذشت بـاش، و در گاهِ تنگ دستى ات بخشنده، و در وقت نيازمندى‌ات، ايثارگر باش تا فضل تو كامل گردد.
غرر الحكم : ج ۴ ص ۶۱۱ ح ۷۱۷۹

خدای مهربانم

 سلام

به من توانایی و انرژی بده تا بتوانم وجودت و بودنت را درک کنم و

تنهابا نام تو و یاد توآرام گیرم

 یاریم نما تا پستی و بلندی روزگار تو را از من نگیرد.

خدای من

 به قلبم آرامش بده

 به روحم امید و توکل بده

 مرا از شر بدخواهان جن و انس حفظ و پیروز فرما.

امام علی علیه السلام :

إنَّكُم إلى إعرابِ الأعمالِ أحوَجُ مِنكُم إلى إعرابِ الأقوالِ .
شما به انجامِ درست و صحيح كارها نيازمندتريد تا درست و فصيح ادا كردن سخنان.
غرر الحكم : ۳۸۲۸.