ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

با سلام به امت غیور ایران و دورود و سلام به رهبر کبیر انقلاب و روحانیت مبارز، اکنون که با قلبی سرشار از عشق به الله و مکتب انسان ساز اسلام می روم که وارد کربلای زمان خود شوم و با خون خود جواب ندای هل من ناصر ینصرنی حسین زمان را بدهم، لذا می خواستم پیامی به برادران و خواهرانم بدهم. البته من کوچکتر از آنم که بتوانم پیامی به برادران و عزیزان بدهم ولکن می گویم ای برادران! بزرگترین دانشگاه برای تحصیل، جبهه ها می باشند و خداوند سفره رحمت خود را بر ما گسترده است؛ هر کس سر این سفره نیست ناکام از دنیا خواهد رفت.

برادران و شما ای خواهران! می توانید با غالب شدن بر نفس خود، فرزندانی پاک برای جامعه باشد. روزی می شود که همگی خواهیم رفت، شکی نیست. انا لله و انا الیه راجعون. چه بسا روزی کمه دفترچه اعمال یک یک ما را باز کنند آن موقع است که باید به سزای اعمال خود رسید. هدفتان فقط الله باشد و برای رضای خدا زندگی کنید. محکم باشید و به چیزی جز اسلام و قرآن فکر نکنید. شهید احمد حیدری در خرداد 1341 در روستای غوری از توابع بخش پشتکوه شهرستان نی ریز در میان خانواده ای متدین و دامدار دیده به جهان گشود و همیشه با خنده رویی خوشی خلقی و شوخ طبعی با همدرسان خود برخورد می کرد. سرانجام روز هفتم فروردین سال 1361 در جبهه شوش هنگام نبرد با دشمنان بعثی در عملیات پیروزمندانه فتح المبین تیر کین پر و بالش را شکست و دعایش مستجاب شد. شربت شاهد را از دست شاهد مقصود گرفت و مستانه به وادی عند ربهم یرزقون وارد شد. پیکر پاکش در صحن مطهر امامزاده حسن(ع) غوری به خاک سپرده شد.

شادی روح تمام شهدا و شهید فوق صلوات. منبع: مهین مهرورزان، غلامرضا شعبانپور، ص246-247-248.

عبدالكريم كفاش؛ پيرمرد كفاشي بود كه وجود نازنين بقيه الله هر هفته به مغازه او مي آمدند. روزي از او سوال كردند كه اگر يك هفته نيايم چه مي‌كني؟ عرضه داشت: آقا قطعاً دق مي‌كنم!
آقا فرمودند: اگر غير از اين بود نمي آمدم!

مرحوم سید عبدالکریم کفّاش اجاره نشین بود. روزی صاحب خانه ایشان را جواب کرد. وی بلافاصله اسباب و اثاثیه خود را از منزل بیرون آورده و در کنار کوچه ای گذارده بود و از این بابت بسیار نگران به نظر می رسید.

در همان حال خدمت امام زمان(ارواحنا فداه) مشرّف می شوند. مرحوم آقا سید عبدالکریم می گوید: حضرت به من فرمودند: صابر باش!

عرض کردم: چَشم! اما مصیبت اجاره نشینی مصیبتی است که شما خانواده گرفتار آن نشده اید. آقا لبخندي زدند و فرمودند: برای تو منزل فراهم می شود. چیزی نگذشت که برخی از اهل خیر برای او منزلی خریدند و خیال ایشان از این جهت آسوده گردید.

منبع: کتاب روزنه هایی از عالم غیب
نویسنده: آیت الله سید محسن خرازی

????﷽??

نان جو بهتر از نان گندم است (نان جو نان انبیا و نیکان است). نان برنج (که امروزه مرسوم نیست) بیماری را از بدن خارج میکند، درمان اسهال است، چاق کننده خوبی ست. نانی که در تنور خشک شده باشد هضم کننده مرکبات است ، زمانی که مرکبات زیاد مصرف شود.آهن موجود در آرد نانوایی‌ها موجب بیماری (مخصوصا ام اس) میگردد.

توصیه ها جهت مصرف نان:

۱- همانند درندگان که نان را بو میکنند، انسان
نباید نان را بو کند.

۲- زمانی که نان بر سر سفره قرار داده شد
دیگر منتظر چیزی نباشید و با نان شروع
کنید و حالت گرسنگی را با نان کم کنید.

۳- نان را تا میتوانید به تکه های کوچکتری
برا خوردن تقسیم کنید چرا که با هر قرص
نانی برکتی ست.

۴- خمیر نان، باید خودش برسد و پف کند
(با مواد دیگری نباید این کار را کرد)

۵- از قرض دادن نان یا خمیر نان خود داری
نکنید که فقر می آورد.

?دراسه فی طب الرسول المصطفی

✨﷽✨

خداوند تبارک و تعالی چون بنده ای را دوست دارد در بلا و مصیبتش غرقه سازد و باران گرفتاری بر سرش فرود آرد و آنگاه که این بنده خدا را بخواند فرماید : لبیک بنده ی من ! بی شک اگر بخواهم خواسته ات را زود اجابت کنم می توانم، اما اگر بخواهم آن را برایت اندوخته سازم این برای تو بهتر است

چهل شب بر بنده مومن نگذرد مگر اینکه واقعه ای برایش رخ دهدو او راغمگین سازد و به واسطه آن، متذکر گردد. مومن اگرمی دانست که پاداش مصائب و گرفتاری هایش چه اندازه است،آرزو میکرد با قیچی تکه تکه شود. هر اندازه که ایمان بنده افزون گردد، تنگ دستی اش بیشتر و زندگی اش سخت تر شود. خداوند عزوجل می فرماید اگر بنده مومن من دل آزرده نمی شد، سر انسان کافر را با دستمالی آهنین می بستم، تا هرگز دچار سردرد نشود.

با مروری بر مشکلات و مصایب اهل بیت، مخصوصا مصیبت عظمای امام حسین علیه السلام و اهل بیتش، احادیث بالا را بهتر درک میکنیم… زیرا که اگر دنیا محل عیش و راحتی و خوشگذرانی بود هیچکس لایقتر از محمد و آل مطهرش برای بهره بردن از این موهبت نبود….

هرکه در این بزم مقربتر است
جام بلا بیشترش میدهند…

اصول کافی

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره:

ما باید انتظار فرج حضرت غائب عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف را داشته باشیم، و فرجش را فرج عموم بدانیم، و در هر وقت و هر حال باید منتظر باشیم؛ ولی آیا می‌شود انتظار فرج آن حضرت را داشته باشیم، بدون مقدمات و تحمل ابتلائاتی که برای اهل ایمان پیش می‌آید؟!
بااین‌حال، چه اشکالی دارد که تعجیل فرج آن حضرت را با عافیت بخواهیم؛ یعنی اینکه بخواهیم بیش از این بلاها که تا به حال بر سر مؤمنین آمده، بلای دیگری نبینند؟!
درهرحال، باید منتظر فرج باشیم، ولی با مقدمات آن. ولی میدانیم که ضعیفیم و طاقت ابتلائات سخت را نداریم؛ لذا از خدا بخواهیم که شیعه بعد از این دیگر به ابتلائات بیشتر، مبتلا نشود. و اهمّ مقدمات انتظار فرج را که توبه و طهارت از گناهان است، تحصیل کنیم.

 در محضر بهجت، ج٣، ص٢٨٠

بیگ میرزا فریدونی، 9/8/1344 در روستای رودخور و در یک خانواده مذهبی و عشایری به دنیا آمد. دوران کودکی را با زندگی عشایری و تحت مراقبت و سرپرستی پدر، که فردی مؤمتن و با خدا بود، پشت سر گذاشت. هفت ساله بود که برای تحصیل به دبستان عشایر لبو محمدی رودخور رفت. با موفقیت دوره ابتدایی را به پایان رساند.به دلیل بُعد مسافت محل زندگی تا مدرسه، نتوانست به تحصیلات خود ادامه دهد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، به همت دولتمردان ملسلمان، مدرسه راهنمایی رودخور تأسیس شد. شهید فریدونی سال اول راهنمایی را در مدرسه تازه تأسیس شده ارشاد، در سال 1358 با موفقیت سپری نمود. در نیمه سال دوم راهنمایی بود که تصمیم به ترک تحصیل و کمک به امرار معاش خانواده گرفت. شوق آموختن او را واداشت تا در سال 1360 دوباره در مدرسه ثبت نام کند. با ورود او به مدرسه، حملات نیروهای رزمنده به متجاوزین بعثی برای خروج از خاک مقدس ایران اسلامی، شدت یافت. این حرکت مستلزم نیروی فراوان بود. شهید فریدونی نیز به دنبال اعلام نیاز مناطق جنگی به نیرو، سنگر تحصیل را رها و عازم جبهه شد. به مدت سه ماه در جبهه بود و در عملیات طریق القدس شرکت کرد و پیروزمندانه به زادگاهش برگشت. پس از مدتی برای بار دوم، با شور و شوق فراوان عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. در عملیات رمضان شرکت کرد و نبردی دلاورانه بر علیه صدامیان آغاز نمود. دشمن تاب دیدن مردانگی و فداکاری او را نداشت، در نبردی نابرابر، جسمش را هدف تیر کین نمود و خون او را در صحرای کوشک بر خاک مقدس ایران ریخت،23/4/1361 صورت بر خاک نهاد و ندای حق را لبیک گفت. پیکر پاکش پس از تشیع بر دوش مردم مسلمان کگلز ار شهدای رودخور واقع در امامزاده سید محمد به خاک سپرده شد.

شادی روح تمام شهدا و شهید فوق صلوات . منبع: مهین مهرورزان: غلامرضا شعبانپور، ص302.