ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

آرزویش اقامه نماز بود . چون نماز را نه یک عبادت تنها و سفارش پیامبر(ص)، بلکه حق وصل با دوست می دانست.

او که در 20/1/1346 همراه با شکوفایی گلهایی بهاری در روستای مشکان از توابع شهرستان نی ریز در میان خانواده ای زحمتکش و متدین غنچه وجودش شکوفا شد. نام مختار را بر او پسندیدند و با مهربانی و همت در تربیت اش کوشیدند. در سن شش سالگی پا به دبستان گذاشت و تحصیلات ابتدایی را در روستا به اتمام رساند. از دوره راهنمایی، دو سال اول را طی کرد، سپس تحصیل را رها و در امور دامداری و کشاورزی همراه پدر شد.

از زمانی که با معرف دینی آشنا شده بود، از یاد خدا غافل نشد و انس خود با مسجد و مراسم عبادی را محکمتر نمود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به اردوی ارتش بیست میلیونی پیوست و در اطلاعت از فرمان رهبر و مقتدای خود و دفاع از کیان اسلامی، دوبار در جبهه حضور پیدا کرد. اولین بار 24/6/1361 بود و بار دوم 25/11/1361 که در جمع به مدت پنج ماه به نبرد با متجاوزین برخاست.

سرانجام در تاریخ 22/1/1362 در جبهه شرهانی- عملیات والفجر یک- در میان آتش و خون و رگبار مسلسل ها، روح را از قفس تن آزاد نمود و جسم اش را در سال بر روی خاک های سرخ منطقه شرهانی، میهمان شقایق های خونین کرد . پیکر مطهرش در سال 1372 به زادگاهش روستای مشکان منتقل و در گلزار شهدای این روستا به خاک سپرده شد.

شادی روح شهدا و شهید فوق صلوات. منبع مهین مهرورزان غلامرضا شعبانپر، ص400.

تقدیم به یکی از دوستانم که دردهایش را با جانم لمس می کردم و سخنانش آرامشم می داد و صبوریش اصالت انسان را در جانم زنده می کرد و برای التیام زخمهای دلش، گاهی با هم گریه می کردیم. حمید

قایقم

نشسته ای به گل به خون به بندر

قایقم

رسیده ای به اوج دریا

قایقم

تمامی وجود تو دریاست

قایقم تو دل زدی به دریا

گشته ای رها زبند بندر

رفته ای بسوی موج یکسر

رسته ای زآسمان بندر

قایقم تو ساحلی به دریا

دامن تو آستان دریا

قایق من ای گسسته هر بند

از حریم بی امید بندر

رفته ای تو روی پهنه آب

تا افق به موج موج دریا

سینه تو روی آب لغزید

کوسه ای زآب سر برکشید

قایقم سینه تو دادی به موج

تیغ کوسه از ره رسید

قایق من ای چراغ ساحل

ای رهائی غریق دریا

تیغ تیز کوسه خون آفرید

سینه قایق من را درید

گشته قایقم رها به دریا

شد وجود او همیشه جاوید چو دریا

قایقی ندارم اکنون به آب

گشته قایقم تمام دریا .

30/2/1359 . شب عربو .

اشعار شهید مجید محمد زاده، مهین مهرورزان، غلامرضا شعبانپور، ص203-204.

اگر افکار یک ملتی وابستگی به قدرت بزرگی باشد تمام چیزهای آن ملت وابستگی پیدا می کند ، عمده این است که افکار شما آزاد بشود، افکار شما از وابستگی به قدرت های بزرگ آزاد بشود. اگر افکار شما آزاد شد و باورتان آمد که ما می توانیم که صنعتمند و صنعتکار باشیم، خواهید بود. اگر افکارتان و باورتان این باشد که ما می توانیم مستقل باشیم و وابسته به غیر نباشیم، خواهید توانست.
امام سیدروح الله موسوی خمینی
صحیفه امام
امام خمینی
صحیفه نور،جلد 14،صفحه 194
بیانات امام خمینی(ره) در جمع پرسنل صنایع نظامی کشور و اعضای مکتب الزهرای یزد
مورخ : 1360/01/31

✍️امروزه خیلی از مردم از مشکلات بی‌خوابی و کم خوابی رنج می‌برند. علت اصلی این مساله این است که سبک زندگی ما مناسب با بدن ما نیست. خداوند متعال عشاء (سیاهی شب) را برای خوابیدن و بین الطلوعین (ابتدای اذان صبح تا طلوع آفتاب) را برای بیداری قرار داد. اما عموم مردم تا نزدیک نیمه شب بیدار و روز‌ها را می‌خوابند.
.
امام صادق علیه السلام می‌فرماید:
«خواب صبحگاهی شوم است، روزی را طرد و رنگ پوست را زرد و زشت و دگرگون خواهد کرد و این خواب، خواب هر آدم شومی است. زیرا خداوند متعال روزی را بین طلوع فجر و طلوع خورشید تقسیم می‌کند پس، از این خواب برحذر باش.»

من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۵۰۲
.
 از طرفی خواب قبل از ظهر که به خواب قیلوله شهرت دارد و سنت نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله است، ترک شده و این باعث می‌شود ضررهای زیادی به بدن وارد شود.
.
 امام صادق علیه السلام می‌فرماید:
«شخصی به خدمت حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و عرض كرد که من حافظه قوی داشتم و اكنون فراموشی بر من غالب شده است. حضرت فرمودند كه آیا خواب قیلوله می‌كردی و حال ترک كرده‌ای؟ گفت: بلی. حضرت فرمودند كه باز خواب قیلوله بكن. چنان كرد و حافظه‌اش برگشت.»

حلیة المتقین، ص۱۷۰

✨امام رضا عليه السلام✨

ايمان‌ چهار ركن‌ است‌:
➖ توكل‌ بر خدا
➖رضا به‌ قضاى‌ خدا
➖تسليم‌ به‌ امر خدا
➖واگذاشتن‌ كار به‌ خدا

 (تحف‌ العقول‌، ص‌ 469)

آیت‌الله بهجت قدس‌سره:

نوجوان‌ها و جوان‌ها باید ملتفت باشند که همچنانی که خودشان در این سن هستند و روزبه‌روز به سن بالا می‌روند، علم و ایمانشان هم باید همین‌جور باشد، مطابق این باشد، معلوماتشان، از همان کلاس اولِ علوم دینیه، به بالا برود، ایمانشان ملازم با همین علمشان باشد.

(به‌سوی محبوب، ص127)