ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

چگونه سر و بدن خود را خوشبو کنم در حالی که بدن تو در زیر خاک است؟ چگونه از دنیا بهره گیرم در حالی که هر آنچه به تو نزدیک است نزد من محبوب است؟ هرگاه کبوتری بانگ زند و باد شمال و جنوب به وزش در آید، بر تو خواهم گریست. مادامی که بر درخت‌های حجاز شاخه‌ای جوانه می‌زند، چشمانم از اشک بر تو خشک نخواهد شد.

گریه‌ام طولانی و اشکم جاری است، زیرا که تو از من دوری، و مزارت نزدیک. دیواره‌های قبر، تو را در بر گرفته، و هر کس که زیر خاک است غریب است. او که رفته خوشحال و این که مانده غمگین است، و هر انسانی را سرنوشت مرگ حتمی است. غارت‌زده آن کسی نیست که دارایی‌اش را به تاراج برده‌اند، غارت‌زده کسی است که برادرش را زیر خاک دفن کرده باشد.
‌
المناقب 45:4

خداوند تمام نعمت های در طبیعت را در اختیار بشر قرار داد تا به نحو مطلوب استفاده نماید و از آنها در درمان انواع مختلف بیماریها بهره گیرد، حتی وجود خاصیت و اثر در دانه ریزی چون دانه سیاه دانه، کاش در این زمینه کمی بیشتر به نعمت ها و الطاف الهی بنگریم.

فواید سیاهدانه

امام رضا (ع) می فرمایند :
سیاهدانه هر بیماری را درمان می کند، بجز سام. عرض شد سام چیست؟ فرمود مرگ است.

طب الائمه، ابن سابور، ص ۵۱

خداوند همه موجودات را آفرید و در این راستا رحمت خویش را در تمام جوانب زندگی نثار او می نماید ، به گونه ای که گاهی اوقات می تواند تقدیر را تغییر دهد در صورت امید به رحمت خداوند.
زنی که صاحب فرزند نمی شد پیش پیامبر زمانش میرود و میگوید از خدا فرزندی صالح برایم بخواه.

پیامبر وقتی دعا میکند و وحی میرسد او را بدون فرزند خلق کردم.

زن میگوید خدا رحیم است و میرود.

سال بعد باز تکرار میشود و باز وحی می آید که بدون فرزند است. زن اینبار نیز به آسمان نگاه میکند و میرود.

سال سوم پیامبر وقت زن را با کودکی در آغوش می بیند.

با تعجب از خدا می پرسد: بارالها، چگونه کودکی دارد او که بدون فرزندخلق شده بود!؟

وحی میرسد: هر بار گفتم فرزندی نخواهدداشت ،او باور نکرد و مرا رحیم خواند. رحمتم بر سرنوشتش پیشی گرفت.

رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم): بنده اى نیست که به خداوند خوش گمان باشد مگر آنکه خداوند نیز طبق همان گمان با او رفتار کند.

بحارالانوار ج ۴۲؛ ص ۳۸۴

در اسلام هر عملی دارای اصول و آدابی است به گونه ای که توجه به انها می تواندسلامت جسمی و روحی را در پی داشته باشد.

بسم الله الرحمن الرحیم

امام حسن مجتبی (ع) می فرمایند:
برای غذا و غذا خوردن، دوازده ویژگی است که بر هر مسلمانی واجب است آنها را بداند. چهار مورد از آن واجب است، چهار مورد از آن مستحب است و چهار مورد از آن جزو آداب است.

اما آنچه واجب است، عبارت است از:
معرفت( بداند که رازق کیست)، راضی بودن به روزی خود، بردن نام خدا و شکر نمودن. و آنچه که مستحب است: وضو گرفتن قبل از غذا و نشستن بر طرف چپ و غذا خوردن با سه انگشت و لیسیدن انگشتان.

 و آنچه آداب است: خوردن از آنچه پیش روست، کوچک گرفتن لقمه‌ها و خوب جویدن غذا و کمتر به صورت دیگران نگاه کردن است.

 منبع: وسائل الشیعه، ج ۱۶،ص ۵۳۹