ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

علی، نیلوفر عاشقی بود که اول مهرماه 1341در گلستان عشق روئید و کوچه های روستای مشکان نی ریز را از عطر وجودش بهرهمند ساخت. دست مهربان باغبان در رشد و نمو وی کوشید تا او را برای تحصیل آماده کرد. دوره ابتدایی را در دبستان شهید آیت(ششم بهمن) مشکان آغاز کرد و به پایان رساند. سپس به دلیل عدم دسترسی به مدرسه راهنمایی ترک تحصیل کرد و به امور کشاورزی و دامداری مشغول شد . علی در امر تأمین نیازمندی خانواده یار و همراه پدر بود.

جوانان و اهالی مشکان از جوانمردی ها، اخلاق نیکو و حسنه وی خاطرات زیادی را برای هم تعریف می کنند. با شروع جنگ تحمیلی بارها و بارها به میادین نبرد اعزام شد و به عنوان دلاور مردی شجاع یار کمیلیان همیشه پیروز در گردان کمیل بود. سرانجام در هنگام تک دشمن، در منطقه شلمچه، 4/3/1367 می ناب وصل را نوشید و روح پاکش به دیار مقدس یار پرواز کرد و پیکرش یازده سال در کنار شقایق های خونین شلمچه به میهمانی ماند. سپس جویندگان نور نشانی از وی یافته و برای تسلی دل سوخته چشم انتظارانش به زادگاهش آوردند و در گلزار شهدای مشکان به خاک سپردند.

شادی روح امام ، تمام شهدا و شهدای 13 آبان و شهید فوق صلوات.

منبع: مهین مهرورزان، غلامرضا شعبانپور، ص631.

گاهی اوقات ما ان چنان سرگرم دنیا خوشی های ان هستیم که غرق در ان می وشیم و گویا به طور کامل آن را فراموش می نمایم، به گونه ای که شب و روز خود را درگیر آن می نمایم، اما اگر کمی روش برهمورد با دنیا را بدانیم به راحتی برخوردی درست و سازنده خواهیم داشت. حال حضرت علی (ع) روش برخورد با دنیا را بیان می دارند

روش برخورد با دنیا.

آگاه باشید! دنیا خانه ای است که کسی در آن ایمنی ندارد، جز آنکه به جمع آوری توشه آخرت پردازد و از کارهای دنیایی کسی نجات نمی یابد.

مردم به وسیله دنیا آزمایش می شوند؛ پس هر چیزی از دنیا را که برای دنیا به دست آورند از کفشان بیرون می رود، و بر آن محاسبه خواهد شد، و آنچه را که در دنیا برای آخرت تهّیه کردند به آن خواهد رسید، و با آن خواهد ماند. دنیا در نظر خردمندان چونان سایه ای است که هنوز گسترش نیافته، کوتاه می گردد، و هنوز فزونی نیافته کاهس می یابد.

ترجمه خطبه63

شُبهه را برای این شُبهه نامیدند که به حق شباهت دارد. امّا نور هدایت کنده دوستان خدا، در شبهات یقین است، و راهنمای آنان مسیر هدایت الهی است. امّا دشمنان خدا، دعوت کننده شان در شبهات گمراهی است، و راهنمای آنان کوری است .آن کس که از مرگ بترسد نجات نمی یابد، و آن کس که زنده ماندن را دوست دارد برای همیشه در دنیا نخواهد ماند.

ترجمه خطبه 38 نهج البلاغه

آن گاه که چشمان زیبای خود را به دنیای خاکی گشود، سبد سبد شادمانی را به خانه ارمغان آورد. به عشق حضرت مصطفی (س) نام زیبای«محمد» را برای او برگزیدند و با نوای زیبایی اذان و اقامه در گوشش زمزمه کردند تا از همان کودکی الهی بزرگ شود و در مسیر خدا گام بردارد. محمد 1/6/1319 در شهرستان نی ریز دیده به جهان گشود و دوره ابتدایی را در دبستان دکتر شریعتی استهبان سپری کرد. سپس ترک تحصیل نمود و به شغل آزاد پرداخت. سال 1357 به استخدام اداره محیط زیست شهرستان نیریز در آمد و صادقانه مشغول خدمت به مردم شریف منطقه شد. شهید طهماسبی معتقد بود که حفظ محیط زیست می تاند نوع بشر را از خطر نابودی نجات دهد و می گفت: هرچه قدر ما در راستای حفظ محیط زیست تلاش کنیم و طبیعت خدادای را با طراوت و شاداب نگه داریم، قطعا زندگی همراه با سلامتی و نشاط بهتری خواهیم داشت.

آری! شهید طهماسبی با آگاهی از این مسئولیت خطیر، فعالانه در اداره محیط زیست نی ریز در مناطق روستایی و دور افتاده خدمت کرد. برای شش فرزند دلبندش پدری مهربان و دلسوز بود و با مردم رفتاری کاملا محترمانه و مؤدبانه داشت. فردی وظیفه شناس و به کارش پایبند بود و از وجدان کاری بالایی برخوردار و با همکارانش رفتار و برخوردی انسانی داشت. در تاریخ 14/1/1371 هنگام مأموریت در منطقه حفاظت شده بهرام گور نی ریز در کمین سوداگران مرگ و سربازان شیطان گرفتار شد و با تیر نفاق مظلومانه به شهادت رسید . پیکر مطهرش در گلزار شهدای نی ریز به خاک سپرده شده است.

روحش شاد و نامش جاودان . شادی روحشان صلوات.

منبع: مهین مهرورزان، غلامرضا شعبانپور، ص755

به یاری خدا و ائمه(ع)
اولین چیز برای مبارزه با هوا و هوس ها در راه رسیدن به خداوند و نزدیک شدن به او تفکر است. تفکر یعنی ما در طول شبانه روز نه زیاد بلکه خیلی کم توجه کنیم، به نعمتهایی که خداوند به ما داده است. از یک طرف دست، پا، چشم، گوش، عقل، وسایل زندگی، رفاه، امنیت، غذا، هوا و… که هر کدام از اینها یک کاری انجام می دهند. مثل: دست که وسیله کار خیر، زبان وسیله صحبت های خوب و امید بخش، گوش وسیله شنیدن صدای خوب و قرآن است. از طرف دیگر پیامبران و امامان، با پیام ها و کتاب هایی آمدند که در آنها بعضی چیزها را حرام بعضی ها را حلال و از بعضی کارها نهی کرده اند. در این راه نیز بسیار شکنجه و کشته شده اند این همه به چه دلیل بوده است؟
به بیان دیگر این همه نعمت و هدیه ای که خداوند (صاحب) به ما داده برای چیست؟ آیا برای این است که این چند روزی که در دنیا زندگی می کنیم فقط خودمان را با اینها سرگرم کنیم و به جمع آوری ثروت، تفریح، گردش، آزار و اذیت مردم بپردازیم و هیچ کاری انجام ندهیم؟ اگر ما این گونه زندگی نمایم، زندگیمان حیوانی است چون آنها نیز همین کارها را انجام می دهند.
یا اینکه نه این نعمتهایی که به ما داده برای یک هدف مهم و بزرگتری بوده است که در قبالش چه کاری باید انجام دهیم؟ پس باید وظیفه خودمان را بدانیم به اینکه صاحب نعمت را فراموش نکینم، مغرور نشویم، کارهایی که از ما خواسته انجام دهیم، پیام هایی که برای ما می فرستد، به اشخاصی که از ناحیه او می آیند توجه و اعتماد کنیم، اعمال درست انجام دهیم؛ چرا که از ما حساب و کتاب این نعمت ها را می خواهد که اگر به خوبی از نعمت ها استفاده کردیم، خوش به حالمان که پاداشمان باغ های بهشت است، اما اگر درست استفاده نکرده باشیم بد به حالمان که تنبیهمان زندان جهنم است.
حال انبیاء و ائمه(ع) که با این کتاب ها و پیام ها می آمدند مگر دشمن ما بودند که از این نعمت ها استفاده نکنیم؟ یا اینکه وسیله بهتر و راهی که بتوانند ما را متوجه صاحب نعمت کنند و دچار غفلت نشویم نمی دانستند؟
پس فکر کردن به این دلیل اولین چیز است که سبب توجه ما به نعمت ها شود سپس به مخالفت با هوا و هوس ها برخیزیم، همان چیزهایی که یا دلمان آنها را می خواهد یا وادار به انجام آن می کند. (پول، مقام، شهرت، آزار و اذیت مردم، دروغگویی..) و رسیدن به جایی که تنها حرف ها و صحبت های خدا برایمان مهم باشد؛ به این دلیل که صاحب اختیار ما و صاحب این نعمت هایی است که در اختیار ما قرار داده است.
پس چگونه است؟ وقتی شخصی به ما محبت می کند، نعمتی می دهد، خیلی از او تشکر می کنیم به خاطر نیاز آینده، ترس از کیفر و یا به خاطر پاداش سعی در انجام دستورات او داریم، خداوند نیز همین گونه است. پس شایسته است به مخالفت با هوا و هوس ها در راه رسیدن به او بپردازیم.
#باز_نویسی_مجدد_حدیث_تفکر_ص27
منبع: باز نویسی شرح چهل حدیث امام خمینی(ره)