ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

حکمت 68 کم گویی نشانه خرد

«وَ قَالَ(ع): إذَا تَمَّ العَقلُ نَقصَ الکَلَامُ؛ چون عقل و خرد به مرتبه کمال برسد، گفتار کم شود.»

☀️واژگان مهم:

تَمَّ: تمام شد، کامل شد نَقَصَ: کم شد

☀️چکیده مفاهیم:

هر چیزی علائم و نشانه هایی دارد مثلا نشانه شجاعت آن است که شخص در مقابل دشمن نترسد و سریع پا به فرار نگذارد. حضرت امیر(ع) در این حکمت نشانه کامل شدن عقل را عدم پرحرفی معرفی می نمایند.

☀️نکته ها:

1- امام صادق(ع) درباره اثر پرحرفی، به نقل از حضرت عیسی(ع) فرموده است:« در غیر یاد خدا، زیاد سخن مگویید؛ زیرا کسانی که در غیر یاد خدا سخن می گویند، به قساوت و سخت دلی دچار می شوند؛ گرچه خودشان ندانند.»(اصول کافی، ج2، ص114 2- نمی توان همیشه گفت که سکوت بهتر است یا صحبت کردن؛ این دو شرایطی دارند که باید مورد توجه قرار گیرد؛ چه بسا سکوت کردن از سخن نسنجیده بهتر باشد، اما اگر سخنی منشأ خیر و صلاح داشته باشد، مسلما سخن گفتن فضیلت است و نتیجه و ثمره بیشتری نسبت به سکوت خواهد داشت. 3- ریشه کلمه عقل عِقال است و آن ریسمانی است که چیزها را به بند می کشند، پس عقل همانند ریسمانی است که نفس را مهار می نماید و می تواند همه اعضا و جوارح، از جمله زبان را تحت اختیار خویش قرار دهدو از امور بیهوده دور دارد. 4- زبان در رسیدن به کمالات معنوی نقش اساسی دارد . یکی از بهترین کاربردهای زبان، گفتن ذکر الهی و خواندن قرآن است.

☀️پیام ها

1- اگر از عقل به درستی بهره گیریم و به جای حرکت بر اساس امیال و احساسات ، بر مدار عقل حرکت کنیم زبان ما تحت سیطره عقل قرار می گیردو تنها در زمان و مکان مناسب سخن می گویم. 2- تمرین نمودن برای زیاد صحبت نکردن یکی از راه های پرورش و به کمال رساندن عقل است.

?? ?ترجمه و مفاهیم حکمت 1تا 110 نهج البلاغه، محمد رضا زاده جویباری و همکاران، ص164-165

سخن حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره در مورد احساس لذت در نماز

? این احساس لذت در #نماز، یک سری مقدمات خارج از نماز دارد، و یک سری مقدمات در خود نماز. آن چه پیش از نماز و در خارج از نماز باید مورد ملاحظه باشد و عمل شود این است که: انسان گناه نکند و قلب را سیاه و دل را تیره نکند. و معصیت، روح را مکدّر می کند و نورانیّت دل را می برد. و در هنگام خود نماز نیز انسان باید زنجیر و سیمی دور خود بکشد تا غیر خدا داخل نشود یعنی فکرش را از غیر خدا منصرف کند.

? برگی از دفتر آفتاب، ص۱۳۳

بر من است که دوست داران علی بن ابی طالب(ع) را شفاعت کنم

پیامبر اکرم حضرت محمد صلی الله علیه و اله:
آسایش و راحتی، کامیابی و رستگاری و پیروزی، برکت و گذشت و تندرستی و عافیت، بشارت و خرّمی و رضایتمندی، قرب و خویشاوندی، یاری و پیروزی و توانمندی، شادی و محبّت، از سوی خدای متعال، بر کسی باد که علی بن ابی طالب را دوست بدارد.
ولایت او را بپذیرد و به او اقتدا کند، به برتری او اقرار نماید، و امامانِ پس از او را به ولایت بپذیرد. بر من است که آنان را در شفاعتم وارد کنم. بر پروردگار من است که خواسته مرا درباره آنان اجابت کند. آنان پیروان من هستند و هر که از من پیروی کند، از من است.
متن حدیث:
اَلرّوحُ وَ الرّاحَةُ وَ الفَلَجُ وَ الفَلاحُ وَ النَّجاحُ وَ البَرَکَةُ وَ العَفوُ وَ العافیَةُ وَ المُعافاةُ وَ البُشری وَ النَّصرَةُ وَ الرِّضا وَ القُربُ وَ القَرابَةُ وَ النَّصر وَ الظَّـفَرُ وَ التَّمکینُ وَ السُّروُر وَ المَحَبَّةُ مِنَ اللّه‏ِ تَبارَکَ وَ تَعالی عَلی مَن اَحَبَّ عَلیَّ بنَ اَبی طالِبٍ علیه‏السلام وَ والاهُ وَ ائتَمَّ بِهِ وَ اَقَرَّ بِفَضلِهِ وَ تَوَلَّی الأَوصیاءَ مِن بَعدِهِ وَ حَقٌ عَلَیَّ اَن اُدخِلَهُم فی شَفاعَتی وَ حَقٌ عَلی رَبّی اَن یَستَجیبَ لی فیهِم وَ هُم اَتباعی وَ مَن تَبِعَنی فَاِنَّهُ مِنّی؛❇️
?بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۹۲”

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره:
امام صادق علیه‌السلام فرمود: به‌راستی هرگاه خداوند خیر بنده‌ای را اراده کند و آن بنده مرتکب گناهی گردد، پیرو آن گناه او را عقوبت می‌کند و استغفار را به یاد او ‌آورد.

? وسائل‌الشیعه، ج۱۶، ص۸۲

??تفسیر آیه 40 سوره نبأ

«إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يوْمَ ينْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يدَاهُ وَيقُولُ الْكَافِرُ يا لَيتَنِي كُنْتُ تُرَابًا؛ و ما شما را از عذاب نزديکي بيم داديم! اين عذاب در روزي خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهاي خود فرستاده مي‌بيند، و کافر مي‌گويد: «اي کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمي‌شدم)!»(40)
پیام ها
1- برای افراد غافل، هشدار و انذار مهمتر از بشارت است.«انا انذرناکم»
2- دلیل غفلت آن است که مردم قیامت را دور می پندارند. «عذابا قریبا»
3- پشیمانی، دلیل بر اختیار انسان است.«یا لیتنی کنت ترابا»
4- در قیامت انسان ناطر بر عملکرد خویش است.«ینظرء المرءُ ما قدمت یداه»
5- سرنوشت اخروی هر کسی به دست خود اوست.« ینظرء المرء ما قدمت یداه»
6- خاک یک دانه می گیرد، یک خوشه می دهد. ولی کفار صدها دلیل و برهان می شنوند ولی یک را نمی پذیرند. پس خاک بر کافر برتری دارد.«کنت ترابا»
« و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته» پایان تفسیر سوره نبأ??
?تفسیر نور حاج آقا قرائتی، ص386، ج10، جزء 30.

نحوه تشخیص همزه وصل

همزه وصل در آغاز هر سه نوع کلمه زبان عرب(حرف- اسم- فعل) می آید.

☀️1-حرف تنها کلمه دارای همزه وصل در قرآن که «حرف» محسوب می شود ، همان «حرف تعریف» یا ـالف و لام معرفه» است. در واقع، الف در «ال» همان همزه وصل است. حرکت این الف(همزه وصل) در صورت ابتدا همیشه «فتحه» است. مثال: قُلِ اللهُ خالِقُ ابتداء = اَ للهُ خالِقُ جُنودُالسَّمواتِ ابتداء= اَلسَّمواتِ

☀️2- اسم همزه وصلی که بر سر«اسم» بیاید در صورت ابتداء به «کسره» خوانده می شود. اسم های زیر در قرآن دارای همزه وصل هستند: پسر- دختر- مرد- زن ، اِبن: پسر اِبنَت: دختر، اِمرَء: مرد مَسحُ ابنُ مَریَمَ

☀️3- فعل در قرآن غیر از موارد قبلی هر کلمه که دارای همزه وصل باشد، فعل یا مصدر افعال خواهد بود. همزه وصل افعال در صورت ابتدا بودن این گونه خوانده می شود: اگر «اولین حرف متحرک» پس از همزه وصل، مفتوح یا مکسور باشد همزه وصل آن به «کسره» خوانده می شود. و اگر اولین حرف متحرک مضموم باشد، همزه وصل نیز «ضمه» خواهد گرفت. افعال همزه وصل مفتوح ندارند. تمامی مصادر افعال در صورت داشتن همزه وصل «کسره» ابتدا می شوند. مانند: (فیمَا افتَدَت=اِفتَدَت)- (فَقَدِ=اِهتَدَوا) ، قالَ اتَّقُوا اللهَ= اِتَّقُواللهَ) ?حلیه القرآن، سطح 2، آموزش تجوید قرآن به روایت حفص از عاصم، نوشته: سید محسن موسوی بلده. ??