ضحی (شهیدمحمودرضابیضائی)

امام علی(ع) : سزاوار است عاقل هنگام شیرینی غذا تلخی دارو را نیز به یاد آورد.

 سخن امام کاظم(ع) درباره سه گروهی که زیر سایه عرش خدا هستند

امام کاظم علیه‌السلام فرمودند: در روزی که سایه‌ای جز سایه الهی نیست، سه دسته از مردم از سایه عرش خدا بهره می‌برند: مردی که برادر مسلمان خود را در ازدواج یاری دهد، یا به وی خدمتی کند و یا اسرار برادر دینی خود را پنهان دارد.

متن حدیث:

قال موسی بن جعفر علیه‌السلام: ثلاثه یستظلون بظل عرش الله یوم القیامه یوم لا ظل الا ظله: رجل زوج اخاه المسلم او اخدمه ام کتم له سراً.

  “خصال، ص69- وسائل الشیعه، ج 20، ص46″

#تفسیر_قرآن
#سوره_انفطار
#سیمای_سوره
بسم الله الرحمن الرحیم.

«إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ(الإنفطار/1) ؛ آن زمان که آسمان [= کرات آسماني‌] از هم شکافته شود.»(1) «وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ ؛ و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ريزند.»(2) « وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ؛ و آن زمان که درياها به هم پيوسته شود»(3)«وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ؛ و آن زمان که قبرها زير و رو گردد (و مردگان خارج شوند.(4)« عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ؛ (در آن زمان) هر کس مي‌داند آنچه را از پيش فرستاده و آنچه را براي بعد گذاشته است.»(5)
سیمای سوره انفطار
این سوره نوزده آیه دارد و در مکه نازل شده است.
نام آن برگرفته از آیه اول و به معنای شکافته شدن آسمان است.
همچون دیگر سوره های مکی، محور این سوره قیامت و حالات مردمان در آن هنگامه هولناک است. حوادث عظیمی که در پایان دوران جهان و در آستانه قیامت، رخ می دهد، فرشتگانی که مأمور ثبت اعمال انسانها در دنیا هستند، عاقبت نیکان و بدان و گوشه ای از مشکلات آن روز، بخش های مختلف این سوره را تشکیل می دهد.
برای تلاوت این سوره در نماز های واجب و مستنحب فضیلت هایی وارد شده که بیانگر نیاز دائمی انسان به ذکر و توجه است تا از قیامت غفلت نکند و به دنیا دل نبندد.
منبع: تفسیر نور حجت الاسلام قرائتی، ج10، جزء 30، ص405

#ادامه_دارد…

#بهترین_زاد_و_توشه

با زانوی ادب و تواضع در مقابل قرآن می نشینم، احساسی گرم و محبت آمیز مرا به سوی خود فرا می خواند پنجره ای تا ملکوت به رویم گشوده می شود هر لغتی از آن، چون گلواژه ای بر لبانم بوسه میزند و آهنگ دلنشینش گوشم را به نوازش در می آورد.
قلبم تا ملکوت به پرواز می آید و اشتیاقی از درون مرا به سوی خود می کشاند ؛ چون پرنده ای آزاد و رها در بوستان آن به پرواز در می آیم ناگهان صدایی مرا متوجه خود می کند «فَإِنَّ خَيرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبَابِ ؛زاد و توشه تهيه کنيد، که بهترين زاد و توشه، پرهيزکاري است و از من بپرهيزيد اي خردمندان.»( بقره (2) ، آیه 197 .)
عازم سفر باش توشه و زاد خود بردار که دیگر جایی برای ماندن نیست باید برگردی قطار عمر بر روی ریل زند گی در حرکت است.
من در خیال خود در سیر باطنی بودم و خیالی به بازگشت نبود که از پرواز باز می ایستم نا گاه متوجه می شوم در عالمی دیگر هستم به خود می آیم آیه ای از بوستان قرآن در قلبم حک می شود .
«هَذَابَيانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًىوَمَوْعِظَةٌلِلْمُتَّقِينَ ؛ اين،بياني است براي عموم مردم؛وهدايت واندرزي است براي پرهيزگاران! »
(طه، آیه 12)

#پرهیز_از_نیرنگ_دنیا
آگاه باشید! همانا این دنیا که آرزوی آن را می کنید و بدان روی می آورید، و شما را گاهی به خشم می آورد و زمانی خشنود می سازد، خانه ماندگار شما نیست، و منزلی نیست که برای آن آفریده و به آن دعوت شدید.
آگاه باشید! نه دنیا برای شما جاودانه و نه شما در آن جاودانه خواهید ماند. دنیا گرچه از جهتی شما را می فریبد ، ولی از جهت دیگر شما را از بدی هایش می ترساند، پس برای هشدارهایش از آنچه مغرورتان می کند، چشم پوشید، و به خاطر ترساندنش از طمع ورزی در آن باز ایستید .
به خانه ای که دعوت شدید سبقت گیرد ، و دل از دنیا برگیرید، و چونان کنیزکان برای آنچه که از دنیا از دست می دهید گریه نکنید ، و با صبر و استقامت بر اطاعت پروردگار ، و حفظ و نگهداری فرامین کتاب خدا، نعمت های پروردگار را نسبت به خویش کامل کنید.
آگاه باشید! آنچه برای حفظ دین از دست می دهید زیانی به شما نخواهد رساند! آگاه باشید! آنچه را با تباه ساختن دین به دست می اورید سودی به حالتان نخواهد داشت! خداوند دل های ما و شما را به سوی حق متّوجه سازد و صبر و استقامت عطا فرماید.
:books:ترجمه خطبه 173 نهج البلاغه

دعای روز شنبه

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگى است

بِسْمِ اللّهِ كَلِمَةِ الْمُعْتَصِمِينَ، وَ مَقَالَةِ الْمُتَحَرِّزِينَ، وَ أَعُوذُ بِاللّهِ تَعَالَى مِنْ جَوْرِ الْجَائِرِينَ، وَ كَيْدِ الْحَاسِدِينَ، وَ بَغْيِ الظَّالِمِينَ، وَ أَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ الْحَامِدِينَ، اَللّهُمَّ أَنْتَ الْوَاحِدُ بِلا شَرِيكٍ، وَ الْمَلِكُ بِلا تَمْلِيكٍ، لا تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ، وَ لا تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ، وَ أَنْ تُوزِعَنِي مِنْ شُكْرِ نُعْمَاكَ مَا تَبْلُغُ بِي غَايَةَ رِضَاكَ،

به نام خدا که کلمه پناه جویان و گفتار پرهیزکاران است، و پناه می برم به خدای بلندمرتبه از ستم ستمگران، و نیرنگ حسودان، و سرکشی ظالمان، و او را می ستایم ستایشی برتر از ستایش ستایشگران، خدایا! تویی یگانه بی انباز، و پادشاه علی الاطلاق، در فرمانروایی ات مخالفت نشوی، و در پادشاهی ات هماوردی نداری، از تو می خواهم که بر بنده و فرستاده ات محمد درود فرستی، و سپاس نعمت هایت را چنان قسمت من کن که مرا به کمال خشنودی ات نائل گرداند،

وَ أَنْ تُعِينَنِي عَلَى طَاعَتِكَ وَ لُزُومِ عِبَادَتِكَ، وَ اسْتِحْقَاقِ مَثُوبَتِكَ بِلُطْفِ عِنَايَتِكَ، وَ تَرْحَمَنِي بِصَدِّي [وَ صُدَّنِي ] عَنْ مَعَاصِيكَ مَا أَحْيَيْتَنِي، وَ تُوَفِّقَنِي لِمَا يَنْفَعُنِي مَا أَبْقَيْتَنِي، وَ أَنْ تَشْرَحَ بِكِتَابِكَ صَدْرِي، وَ تَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزْرِي، وَ تَمْنَحَنِي السَّلامَةَ فِي دِينِي وَ نَفْسِي، وَ لا تُوحِشَ بِي أَهْلَ أُنْسِي، وَ تُتِمَّ إِحْسَانَكَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمْرِي، كَمَا أَحْسَنْتَ فِيمَا مَضَى مِنْهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

و به برکت عنایت خویش بر طاعت و مداومت عبادت خود و شایستگی پاداشت یاری نمایی، و تا زنده ام به بازداشتن از گناهانت بر من مهر ورزی، و تا پایان عمر بر انجام آنچه بهره ام رساند توفیقم دهی، و به کتاب خود (قرآن) برای پذیرش حق، سینه ام را فراخ گردانی، و بار گناهانم را با تلاوتش از نامه اعمالم فرو ریزی، و در دین و جانم به من سلامت بخشی، و کسانی که به آن ها انس گرفته ام از من وحشت زده نکنی، و در باقیمانده عمر، احسانت را بر من تمام نمایی چنان که در گذشته عمرم بر من احسان نمودی، ای مهربان ترین مهربانان.